از حضرت امام رضا عليه السلام روايت شده : در قيامت نامهء سيئات مؤمن را نشانش مىدهند و او دچار ترس و لرز مىشود ، حسناتش را نشانش دهند ، چشمش روشن و خوشحال گردد ، آن‌گاه خداوند مىفرمايد : دفترى كه حسنات به جا نياورده‌اش در اوست نشان او دهيد ، چون ببيند گويد : پروردگارا ! به بزرگيت قسم من اين حسنات را به جا نياورده‌ام . خداوند مىفرمايد : راست مىگويى ولى چون نيّت آن‌ها را داشتى من براى تو ثبت كردم ، آن‌گاه ثواب آن حسنات نيّت شده را به او مىدهند « 1 » . امام رضا عليه السلام به ريان بن شبيب فرمود : اگر علاقه دارى در ثواب شهداى كربلا شريك باشى ، هرگاه ياد كردى بگو : اى كاش با آن‌ها بودم و به سعادت بزرگى مىرسيدم « 2 » . جابر در زيارت اربعين حضرت حسين عليه السلام خطاب به شهداى كربلا گفت : ما با شما در ثواب شريكيم . عطيهء كوفى گفت : اى جابر ! چگونه با آنان شريكيم در حالى كه ما كارى نكرده‌ايم و رنجى نديده‌ايم ، آن‌ها از زن و فرزند جدا شده و زخم برداشتند تا كشته شدند ! ! جابر گفت : از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمود : هركه قومى را دوست دارد ، با آن‌ها محشور مىشود و هركه كار قومى را دوست دارد با آن‌ها در ثواب آن كار شريك است ، به خدا قسم نيّت من و اصحاب من بر همان است كه حسين و اصحابش بر آن رفتند « 3 » . امام زين العابدين عليه السلام در دعاى چهل و هفتم صحيفه عرضه مىدارد :

--> ( 1 ) - تفسير القمى : 1 / 416 ، ذيل آيهء « قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ » إسراء ( 17 ) : 84 . ( 2 ) - الأمالى ، شيخ صدوق : 193 . ( 3 ) - زيارت اربعين امام حسين عليه السلام .